Faktoring odwrotny a leasing – czy limit liczy się jak zadłużenie przy wniosku?

U mnie leasingodawca traktował faktoring odwrotny jako „inne finansowanie” i dopytywał o limit oraz realne wykorzystanie, bo w ocenie wychodzi to trochę jak krótkoterminowe zobowiązanie (zwłaszcza jak akurat jest wykorzystane). Masz to w tej samej instytucji co leasing, czy u niezależnego faktora?

U nas leasingodawcy zwykle traktują faktoring odwrotny jako inne źródło finansowania, bo to jednak jest limit odnawialny i w praktyce generuje miesięczne zobowiązania do spłaty, więc lepiej go nie pomijać w „innych finansowaniach”. Sam limit 250 tys. zł często robi wrażenie na papierze, ale kluczowe bywa to, ile realnie jest wykorzystane na dzień analizy i jaki jest typowy poziom wykorzystania w ostatnich miesiącach. Przy 30–60 dniach rozliczenia wygląda to trochę jak krótkoterminowy dług handlowy finansowany zewnętrznie, więc część firm włącza to do oceny zadłużenia/obciążenia, a część patrzy łagodniej, jeśli rotacja jest regularna i nie ma opóźnień. Warto też doprecyzować, czy leasingodawca pyta o „inne finansowania” tylko informacyjnie (do ankiety), czy już pod kątem limitów i wskaźników. Czasem chcą po prostu wiedzieć, czy są jakieś umowy, które mogą wpływać na płynność w najbliższych 1–2 miesiącach. Jak napiszesz, że to faktoring odwrotny na dostawców z takim a takim średnim wykorzystaniem i terminem spłaty, zwykle temat robi się jasny i nie wygląda to jak „ukryty kredyt”. Leasing na CNC za 420 tys. netto przy 10% wkładu to i tak większy ciężar, więc oni często składają sobie całość obciążeń w jedną układankę. A leasingodawca pyta o limit czy o aktualne wykorzystanie i harmonogram spłat na dziś?

Też mam wrażenie, że leasingodawcy patrzą na faktoring odwrotny jak na „inne finansowanie”, bo to w praktyce działa jak odnawialny limit i regularnie wisi jakieś saldo do spłaty w krótkim terminie. Zwykle nie sam limit robi największą różnicę, tylko to, ile realnie bywa wykorzystane i jak to wygląda w zestawieniu z przepływami (u Was 30–60 dni i 80–150 tys. miesięcznie to dość konkretne liczby). Ja bym to po prostu wpisał i opisał krótko, że to finansowanie dostawców, odnawialne, na 30–60 dni, z typowym wykorzystaniem w tych widełkach, żeby nie wyglądało jak „ukryte” zadłużenie. Pytanie: leasingodawca pyta Was o sam limit czy prosi też o aktualne wykorzystanie/raport z faktora?

U mnie leasingodawcy zwykle traktują faktoring odwrotny jako „inne finansowanie” i patrzą na niego trochę jak na krótkoterminowe zobowiązanie handlowe, bo finalnie to jest limit, który może być wykorzystany i wpływa na przepływy. To, czy policzą to jak klasyczne zadłużenie, często zależy od tego, jak to jest pokazane w sprawozdaniach i jak działa umowa (czy jest z regresem, jak wygląda rozliczanie, czy to bardziej „linia” niż pojedyncze transakcje). Przy limicie 250 tys. i wykorzystaniu 80–150 tys. miesięcznie pewnie będą dopytywać o średnie i maksymalne wykorzystanie oraz o terminy spłaty, bo to im mówi, ile „miejsca” zostaje na ratę leasingu. Te 30–60 dni też ma znaczenie, bo w praktyce to się nakłada na cykl zakup–produkcja–sprzedaż i widać, czy nie robi się spiętrzenie zobowiązań. Jeśli pytają o „inne finansow.”, to raczej chodzi im o pełny obraz: limity, kredyty, pożyczki wspólników, factoring, karty, gwarancje – nawet jeśli to nie jest kredyt wprost. Czasem samo posiadanie limitu jest dla nich informacją, ale większy wpływ ma faktyczne wykorzystanie i regularność spłat. Macie ten faktoring odwrotny z regresem na spółkę i jak jest to ujęte u Was w bilansie (zobowiązania wobec faktora czy wobec dostawców)?

Też mam podobne obserwacje jak pisze Tomek_Stale — przy rozmowach o leasingu ten limit z faktoringu odwrotnego zwykle „wychodzi” jako inne finansowanie i w ocenie wygląda trochę jak krótkoterminowe zobowiązanie, nawet jeśli co miesiąc schodzi do zera. U Was, przy limicie 250 tys. i realnym wykorzystaniu 80–150 tys., leasingodawca pewnie bardziej będzie patrzył na to, jak często i jak długo jesteście „na limicie”, niż na sam fakt posiadania umowy. Z drugiej strony to nie jest typowy kredyt ratalny, więc jedni to liczą bardziej „wprost” do zadłużenia, a inni tylko uwzględniają w analizie płynności i kosztów. Dopytałbym ich wprost, czy chodzi im o sam limit, czy o średnie wykorzystanie i saldo na dzień złożenia wniosku, bo to potrafi robić różnicę w rozmowie. No i przy 30–60 dniach rozliczeń to jest w zasadzie stały element obrotówki, więc w papierach raczej tego nie pominą. Macie ten faktoring raportowany do BIK/BR albo w sprawozdaniu macie go jako zobowiązanie wobec instytucji finansowej, czy bardziej jako handlowe/przejściowe?

Zwykle leasingodawca traktuje faktoring odwrotny jako inne finansowanie/limit na zobowiązaniach handlowych, więc w ankiecie raczej trzeba go ujawnić, a w ocenie może “wchodzić” podobnie jak krótkoterminowe zadłużenie (zwłaszcza gdy limit bywa realnie wykorzystywany). To nie zawsze działa jak kredyt w 100% limitu, częściej patrzą na faktyczne wykorzystanie, terminy spłaty (30–60 dni) i to, czy są opóźnienia, ale sam fakt posiadania limitu potrafi obniżyć dostępność kolejnego finansowania. Dobrze też, że to sp. z o.o. i masz stałą rotację – często liczy się przewidywalność cashflow i czy faktoring nie maskuje problemów z płynnością. Leasingodawca może poprosić o umowę faktoringu, historię wykorzystania i zestawienie zobowiązań/limitów na dzień składania wniosku. Pytanie: to jest faktoring z regresem (odpowiedzialność po Waszej stronie) czy bez regresu?

Zwykle w leasingu faktoring (nawet odwrotny) bywa traktowany jak zobowiązanie pozabilansowe/limit w instytucji finansowej i przy ocenie potrafi „ciążyć” podobnie jak zadłużenie, choć liczy się głównie faktyczne wykorzystanie i terminy spłaty, a nie sam limit 250 tys. Macie w umowie faktoringu regres na spółkę i czy leasingodawca pyta o sam limit czy o średnie wykorzystanie z ostatnich 3–6 miesięcy?